BeMC - Drie dagen ardennen

16 May 2018

Justin de Bruijn

Over mijn voorgaande deelname aan de BeMC in La Roche was ik niet heel positief en twijfelde over een eventuele tweede deelname. Derhalve begin november toch weer ingeschreven voor deze zware driedaagse mountainbikewedstrijd in hartje Ardennen! Twee weken voor het evenement had ik ergens het gevoel gekregen dat het qua conditie en vorm enigszins goed zou moeten komen maar het lijntje van vertrouwen in een goede afloop was dun. Met mijn zoektocht naar racepace en de drang om competatief te rijden ben ik afgezakt naar La Roche.

Door blessures bij mijn twee reisgenoten leek het erop dat ik alleen zou gaan. Maar door de gastvrijheid van het 9th Wave Cycling team stond ik er niet alleen voor dit weekend! Op donderdag met het 9th Wave Team de eerste klim en afdaling verkend en in deze 20km ergens de nodige zelfvertrouwen gevonden.

Dag 1 - 87km en 2450hm ri. Erezee

De start vanuit het centrum van La Roche is direct zwaar en bij het indraaien van het bos was het even filerijden. Mijn positie kon ik wel behouden door mijn parcourskennis en goede moves. Wanneer de drukte oploste en de technische klim bij Laidprangeleux opdook kon ik het tempo vasthouden. In de buurt van Erezee veel langere recht-toe-recht-aan paden die door de vochtigheid zwaar te berijden waren. Echt onder de indruk was ik er niet van maar als er dan opeens wel een afdaling opduikt die de volle aandacht eist moet je die wel geven. Hierdoor mijn focus herpakt en weer aan het 'racen' geslagen. Tegen het einde kwamen we in de buurt van Borzee en mochten we de eerste keer de beruchte muur van Borzee beklimmen (zeggen ze, ik weet er niets meer van...). Na deze klim de lange afdaling aangevlogen richting de finish en in extremis nog aan kunnen sluiten bij mijn voorgangers. Uiteindelijk dieper gegaan dan in eerste instantie de bedoeling zou zijn maar wel tevreden met de hele dag.

Resultaat 4:52:24 +0:48:15 | 98e Algemeen | 44e M30

Dag 2 - 100km en 3050hm ri. Bertogne

De koninginnenrit van de BeMC, met recht! Ondanks het hoge gemiddelde in de eerste twee uur maakte het restant het beloofde meer dan waar. Mijn strategie in de eerste twee uur was aanhaken en aanhaken en vooral geen kopwerk doen op de vlakkere stroken op de plateau's. Een strategie is goed alleen als deze wordt uitgevoerd, dit lukte bijna! Waar het na 39 kilometer bijna mislukt waar ik probeerde een gaatje probeerde te dichten. Hierdoor had ik het op de eerste zwaardere klimmen onnodig zwaar. Na de tweede bevoorrading op het pad met grote keien langs de N84 kwam het ritme weer terug en ik kon weer aanhaken bij sommige die ik daarvoor nog moest laten rijden. Om vervolgens bij de Mur de Bertogne te komen, en dag ritme! Vanaf hier ruw Ardennen terrein, zowel omhoog als omlaag, waar ik uiteindelijk toch weer in een soort flow kwam. Bij een afdaling welke eindigde aan de oever van de Ourthe schrok ik van het parcours en moest even van de fiets en werd ingehaald door Cornelia Hug. Op een makkelijker te rijden stuk van het parcours aangehaakt om vanaf de crossing vanaf de Ourthe maar te zien waar het zou eindigen. Ondanks de vermoeidheid kon ik het tempo volhouden op de zware klimmen richting de finish. De koninginnenrit was een vanuit het boekje! Verschillende terrein van snelle droge paden tot technische moeilijk terrein tot extreem steile klimmen en dat op een zonnige dag met een aangename temperatuur! The Ardennes I like!

Resultaat 05:50:23 +01:28:40 | 104e Algemeen | 50e M30

Klassement 10:42:27 +01:54:17 | 98e Algemeen | 46e M30

Dag 3 - 69km en 2359hm ri. Muur van Borzee

Ondanks de kortere afstand was deze rit in verhouding de zwaarste van de drie en zeker na de dag ervoor was het zwaar. Zeker dat de zon samen met zomerse temperaturen plaats hadden gemaakt voor koelte en regen! Voor de start regende het behoorlijk hard dus mijn regenkostuum is uit de koffer gekomen, helaas. De eerste klim was lang en niet steil en een ideaal begin om de dag te beginnen. Na een kleine opstopping bij het indraaien van het bos een lange modderige strook en het was door drukte ook oppassen geblazen. De eerste lus, met daarin de muur van Borzee, ging heel goed en op de lange klim die de tweede ronden inluidde ook wel. Het gedeelte van het parcours wat we twee keer moesten afleggen was door de eerste passege flink omgeploegd en het was harken om door de modder de komen. De regen was ondertussen gestopt met vallen maar door de kou en natte padden toch mijn regenjas aangehouden. Bij Berismenil werden we de tweede lus opgestuurd om te mogen genieten van enkele lastige klimmen en passages. Ondanks het mindere weer was het toch genieten in de mistige bossen rond Maboge. De afdaling richting Maboge was door de drukte en modder lastig te berijden, hier begon ik de sukkelen en moest lopend naar beneden. Vanaf dit punt ging het niet meer van een leien dakje. De klimmen gingen moeizaam en kon bij niemand meer aanhaken, de survivalmodus moest aan. Wat nog restte was een idioot pad met modderpoelen, wortels, meerdere keer hetzelfde beekje doorkruisen en sporen van landbouwmachines. De moraal zakte nog verder weg, zeker met de wetenschap dat de Muur van Borzee voor de tweede keer zich zou aandienen. Hier de top bereiken gaf een goed gevoel nu we bijna alleen maar mochten afdalen. Richting finish nog een mooi gevecht om keizersbaard maar het gaf een goed gevoel dit laatste gevecht nog te kunnen winnen.

Resultaat 04:20:35 +01:00:05 | 108e Algemeen | 51e M30

Klassement 05:03:22 +02:48:57 | 85e Algemeen | 40e M30

Eindafrekening

Mijn goede gevoel in de trainingen voor de BeMC bleek toch wel de kloppen. De power in de benen gaf de doorslag al heb ik dat in de laatste etappe in de modder enigszins moeten bekopen. En mede door het goede gezelschap gewoon een tof, amusant weekend gehad met geweldige dagen op de fiets.

Next stop? Bike Festival Willingen!

  • La Roche